Święty FRANCISZEK

Urodził się w Asyżu około 1181–1182 roku w rodzinie zamożnego kupca.
Młodość spędził beztrosko, marząc o sławie rycerskiej.
Przełom nastąpił około 1205 roku, gdy usłyszał wezwanie Chrystusa
do odbudowy Jego Kościoła.
Stopniowo porzucił dotychczasowe życie i wybrał drogę ubóstwa, modlitwy
oraz służby ubogim.
W 1209 roku wraz z pierwszymi towarzyszami założył wspólnotę Braci Mniejszych (franciszkanów), która szybko rozprzestrzeniła się po Europie.
W 1212 roku do jego dzieła dołączyła św. Klara, dając początek drugiej gałęzi rodziny franciszkańskiej.
Franciszek od początku miał także serce misyjne – w 1219 roku udał się
do Egiptu, gdzie podczas V wyprawy krzyżowej spotkał się z sułtanem
Al-Kamilem, dając świadectwo pokoju, szacunku i dialogu.
W 1224 roku na górze Alwernia otrzymał stygmaty, stając się pierwszym
w historii Kościoła świętym noszącym widzialne znaki Męki Chrystusa.
Zmarł 3 października 1226 roku w Porcjunkuli koło Asyżu.
Już dwa lata później, w 1228 roku, został kanonizowany przez papieża
Grzegorza IX.
W Roku Jubileuszowym, gdy Kościół obchodzi rocznicę śmierci św. Franciszka (1226–2026), jego życie pozostaje inspiracją dla dzieła misyjnego:
głoszenia Ewangelii z prostotą, budowania pokoju między narodami oraz odkrywania każdego człowieka jako brata i siostry w Chrystusie.