Święty FRANCISZEK

Urodził się w Asyżu około 1181–1182 roku w rodzinie zamożnego kupca. Młodość spędził beztrosko, marząc o sławie rycerskiej. Przełom nastąpił około 1205 roku, gdy usłyszał wezwanie Chrystusa do odbudowy Jego Kościoła. Stopniowo porzucił dotychczasowe życie i wybrał drogę ubóstwa, modlitwy oraz służby ubogim.
W 1209 roku wraz z pierwszymi towarzyszami założył wspólnotę Braci Mniejszych (franciszkanów), która szybko rozprzestrzeniła się po Europie. W 1212 roku do jego dzieła dołączyła św. Klara, dając początek drugiej gałęzi rodziny franciszkańskiej. Franciszek od początku miał także serce misyjne – w 1219 roku udał się do Egiptu, gdzie podczas V wyprawy krzyżowej spotkał się z sułtanem Al-Kamilem, dając świadectwo pokoju, szacunku i dialogu.
W 1224 roku na górze Alwernia otrzymał stygmaty, stając się pierwszym w historii Kościoła świętym noszącym widzialne znaki Męki Chrystusa. Zmarł 3 października 1226 roku w Porcjunkuli koło Asyżu. Już dwa lata później, w 1228 roku, został kanonizowany przez papieża Grzegorza IX.
W Roku Jubileuszowym, gdy Kościół przygotowuje się do obchodów 800. rocznicy śmierci św. Franciszka (1226–2026), jego życie pozostaje inspiracją dla dzieła misyjnego: głoszenia Ewangelii z prostotą, budowania pokoju między narodami oraz odkrywania każdego człowieka jako brata i siostry w Chrystusie.